دل دریایی ام

                    اینک

اسیر موج و طوفان جدای هاست

و تو در ساحل غم ها و با فانوس چشمانت ٬

                به راهم منتظر ماندی

              و زیر لب چنین خواندی : 

         «  تو را من چشم در راهم* »

* این بیت مربوط به نیما یوشیج میباشد

اشک چشم نامندت

                              اما ٬

از دل آغاز سفر کردی

                                ترا من ٬ اشک دل نامم ...

چو دل میسوزد و عصاره ی سوزش تویی

ای یک قطره ات دریای درد و غم

شرر باد ز تو

                  گر کمتر از یک قطره ٬

                         حتی نم !

بالهای گنجشک را میدزدم

بر خود می دوزم

                            و پرواز را میاموزم

می آیم تا حیات خانه ات

انجیر میان را میابم

                            .... و از آن راه اتاقت را ٬

تو خفته ای ناز در بسترت

می آیم بالای سرت

                               و با دستم و احساسم ٬ موهای ژولیده ات را کنار میزنم تا بهتر ببینمت ...

و فکر میکنم ٬ تو چه خواب میبینی ؟؟

و تو در خواب مرا میبینی

                                    که گنجشکی شده ام و از انجیرت تو را یافته ام ...

                                                    و حال بالای سرت ایستادم

اسب ها رم کرده اند

افسارشان شادی من است

من شادی را گم کرده ام ...